‘Mamaaaaaaa, jij moet het nu pakken!’

Een stem vol paniek en ongeduld vanaf de achterbank. Jij zit achter het stuur en hebt je aandacht echt even nodig bij alles wat er om je heen gebeurt. Je vertelt dat rustig en vraagt wat er aan de hand is, maar eigenlijk is het al gedaan en begint je peuter onbedaarlijk te huilen.

Het intense gevoel van je kindje en je eigen onmacht op dat moment komen rechtstreeks bij je binnen. Poeh even rustig ademhalen en bedenken wat voor nu de beste oplossing is.

Herkenbaar?

Het ene moment leek er nog niets aan de hand, keken jullie om je heen en kletsten jullie rustig wat af. Het volgende moment loopt zowel bij jou als je peuter de spanning in jullie lijf flink op. Op dat moment lijkt het soms niet uit te maken wat je doet. De sfeer ombuigen wil niet echt lukken.

Heb je zulke situaties al eens bekeken vanuit de geboorte van je kind? En je eigen reactie bekeken vanuit jouw geboorte? Je geboorte is van grote invloed op hoe jij vandaag de dag in het leven staat. Op hoe jij en je kindje handelen in alledaagse situaties. In geboortepatronen duiken kan veel inzicht geven in de redenen waarom jullie doen wat jullie doen en in hoe jullie interactie verloopt. En dat beter begrijpen en je er bewust van zijn, geeft rust, veel rust.

Geboren worden, je eerste taak in het leven

Om geboren te worden, zal je kindje voor het eerst echt zelf iets in gang zetten en uitvoeren. In de baarmoeder gebeurt natuurlijk al een heleboel (en over de tijd van voor de conceptie tot aan de geboorte valt ook heel veel te vertellen!), maar eruit komen voelt – net als voor jou – ook voor je kindje als een levensgrote gebeurtenis. Als er iets niet loopt zoals jullie het samen hadden gehoopt of verwacht dan heeft dat veel impact. Op jou én zeker ook op je kindje. Denk hierbij bijvoorbeeld aan een spoedkeizersnee, een verlossing met vacüumpomp of tang, een tijdje klem zitten in het geboortekanaal etc. Gevoelens van angst en paniek raken jullie allebei en laten een blauwdruk achter. En juist op momenten dat je zulke grote gevoelens ervaart, hebben jullie elkaar extra hard nodig om de verbinding te blijven voelen, maar soms is het even niet mogelijk om dat moment direct of na de geboorte te pakken en blijft er een leeg of eenzaam gevoel achter…

Neem het verhaal van Eva en haar ouders.

De moeder van Eva is al bijna anderhalve dag bezig met de geboorte. De ontsluiting gaat moeizaam, moeder en Eva raken zo langzamerhand wat uitgeput. Uiteindelijk mag haar moeder dan toch persen en dan blijkt het niet te lukken. Eva zakt niet verder, zit vast en klem. Artsen zien dat haar hartslag steeds verder daalt. Met spoed wordt er ingegrepen, Eva komt ter wereld via een spoedkeizersnede.

Uiteraard nodig en belangrijk, maar wat ik graag wil vertellen is hoe dat moment door kan werken in het leven van Eva en haar ouders.

‘Zelluf doen’

In de basis willen zowel moeder en kind deze klus zelf en samen regelen. Wanneer een kindje vast komt te zitten en het niet lukt om zelf naar buiten te komen, zal het grootse gevoelens ervaren. Paniek, angst (soms zelfs doodsangst), verwarring. Gevoelens die het kindje wel kan ervaren, maar niet kan bevatten en begrijpen. Uiteindelijk wordt het kleintje dan eindelijk verlost, maar het krijgt ook een boodschap mee op het moment dat het voor het eerst iets echt zelf wilde doen: ‘Als het te moeilijk wordt, dan word ik verlost of geholpen.’ Of: ‘wanneer niemand ingrijpt, dan dreigt er echt gevaar’. Zulke boodschappen zorgen voor een gevoel van afhankelijkheid en kunnen de – van nature aanwezige – behoeften rond nieuwsgierigheid en zelf ontdekken in de weg zitten.

Denk maar eens verder aan (grote) momenten in het leven van een kind. Afscheid nemen van je ouders als je naar school gaat, voor het eerst zelf fietsen, zelf een brood kopen bij de bakker of simpelweg door een kleine tunnel kruipen in de speeltuin etc. Grote kans dat er een klein stemmetje flink in de weg loopt op die momenten.

De weg naar verbinding

Zo valt er over alle manieren waarop een geboorte is verlopen veel te vertellen en te doorvoelen. (Dit is slechts een voorbeeld en een tipje van de sluier). Waardoor er zoveel meer begrip kan ontstaan voor het gedrag en de gevoelens van je kindje en van jezelf. Door samen in jullie verhaal te duiken en de behoeften achter gedrag zoveel beter te doorzien, ontstaat compassie en een diepgaande verbinding met elkaar. In situaties waarin de spanning oploopt, doorzie je veel sneller wat er aan de hand is. Wat er speelt bij je kindje en bij jou en kun je (nog) meer vanuit je intuïtie reageren. Je kindje zal dat direct voelen en de sfeer zal veel gemakkelijker om te buigen zijn. Je kindje voelt zich echt gehoord en gezien en samen kunnen jullie werken aan het veranderen van de overtuigingen of overlevingsstrategieën die al heel vroeg zijn ontstaan. Door in het eigen tempo van je kindje mee te gaan en eigen manieren te bevestigen, ervaart je kind stap voor stap dat het om hulp kán en mág vragen, maar dat het vooral ook zelf in staat is om oplossingen te bedenken en succeservaringen op te doen.

Samen zijn jullie weer heel wat verder in de wondere wereld van het gezinsleven.

Nieuwsgierig wat het verhaal achter je eigen geboorte of die van je kindje voor impact heeft in jullie leven? Neem vooral contact op met Liv en we pluizen het samen uit.